Świeccy Dominikanie


 

swieta_kataryzna_z_sieny

photo from  http://kasiek0604.blog.onet.pl/1,AR3_2006-04_2006-04-01_2006-04-30,index.html

W tarnobrzeskim klasztorze ojców dominikanów spotykają się od prawie 100 lat, przynajmniej na tyle wskazują zachowane do dzisiaj kroniki.

Dla niektórych to zaskakujące, bo zwykle nie afiszują się zbytnio ze swoją obecnością i nie chwalą bez powodu swoją przynależnością do dominikańskiej rodziny. Przychodzą codziennie na Mszę św., siadają cichutko w ławkach, modlą się i trudno się domyślić, że są związani z zakonem dominikanów wieczystymi ślubami.

Kojarzeni są raczej z nazwą Trzeci Zakon św. Dominika, która oficjalnie nie funkcjonuje już od lat 60. XX wieku, kiedy to Kapituła Generalna orzekła, że Zakon Kaznodziejski jest tylko jeden, za to ma trzy gałęzie, i to, co się kiedyś nazywało trzecim zakonem, obecnie istnieje pod postacią Zakonu Dominikanów Świeckich, czyli świeckich oficjalnie należących do zakonu. Wszystkich – czyli zakonnice, zakonników i świeckich – łączy ta sama nazwa i misja, ale w inny sposób wykonywana. Podczas gdy mniszki powołane są głównie do kontemplacji i modlitwy za ścisłą klauzurą, bracia kaznodzieje do pójścia w świat, pomiędzy ludzi, to świeccy dominikanie mają głosić słowo Boże w miejscu i w sytuacjach, w których żyją na co dzień, w małżeństwie, w rodzinie, w pracy. Od nazwy trzeci zakon wywodzi się określenie „tercjarze”, bardziej popularne w kręgach kościelnych. Tercjarką była na przykład św. Katarzyna ze Sieny, bardzo czczona do dzisiaj przez dominikanów na całym świecie, doktor Kościoła i patronka trzeciego zakonu. W chwili obecnej zniesiono podział na pierwszy, drugi i trzeci zakon, uzależniony od formy życia członka rodziny dominikańskiej, jest więc tylko jeden zakon dominikański, w którym członkowie realizują swoje powołanie w różnych warunkach i miejscach. Jednak w języku potocznym nadal używa się sformułowania trzeci zakon na określenie świeckiej gałęzi dominikanów. Trudno to wykorzenić ze względu na średniowieczną tradycję. Na przestrzeni wieków tercjarze dominikańscy obdarowali Kościół licznymi świętymi. Do najbardziej znanych należą św. Katarzyna ze Sieny, św. Ludwik Maria Grignon de Monfort, bł. Pier Giorgio Frassati, bł. Bartolo Longo, św. Róża z Limy i wielu innych. Umiłowali Różaniec Powołaniem świeckich dominikanów, do których należą zarówno kobiety, jak i mężczyźni, jest gorliwe głoszenie Ewangelii i obrona prawd wiary katolickiej. To powołanie trwa niemal od początku istnienia zakonu założonego przez św. Dominika de Guzman, czyli od początku XIII wieku. Obok klasztorów mniszek dominikańskich i braci kaznodziejów od razu powstawały również małe wspólnoty modlitewne, składające się z ludzi świeckich. Dominikanie świeccy, oprócz codziennego uczestnictwa w Eucharystii i modlitwy brewiarzowej, są szczególnie powołani do rozważania tajemnic różańcowych, co wypływa z dominikańskiego umiłowania Różańca św. i nabożeństwa do Matki Zbawiciela. Według jednej z legend dominikańskich, Matka Boża ofiarowała różaniec św. Dominikowi, stał się więc on jego głównym atrybutem i narzędziem głoszenia Ewangelii, i tak jest do dzisiaj – modlitwa różańcowa jest nadal bardzo preferowana zarówno przez zakonników, jak i przez ich świeckich braci.

W Polsce wspólnoty dominikanów świeckich istnieją od XV wieku. Obecnie w Zakonie Dominikanów Świeckich jest 565 członków i 55 nowicjuszy. Należą do 20 fraterni: w Bytomiu, Gdańsku, Jarosławiu, Krakowie, Lublinie, Poznaniu, Prudniku, Siedlcach, Tarnobrzegu, Warszawie i Wrocławiu, a także w 3 wsiach – Dzwoli, Gidlach i Mokrzyszowie. Tarnobrzescy tercjarze zrzeszają się i spotykają przy klasztorze dominikanów, a opiekunem grupy jest o. Filip Mituła, który pełni tę funkcję z krótkimi przerwami od lat 70. ubiegłego wieku. Świeckim przełożonym fraterni jest Jacek Urbański. W tarnobrzeskim klasztorze świeccy dominikanie spotykają się razem na swojej wewnętrznej Mszy św., zawsze w pierwszą sobotę każdego miesiąca. Po Mszy św. zwykle odbywa się spotkanie przy herbacie, rozmowa, wspólna modlitwa, dzielenie się przeżyciami i doświadczeniami. Kilka razy w miesiącu fraternia spotyka się również na wspólnym czytaniu Pisma Świętego, odmawianiu brewiarza, studium dokumentów i książek przeznaczonych dla świeckich dominikanów. We fraterni celebrowane są wszystkie ustanowione przez Kościół święta, ale także szczególnie wspomnienie św. Katarzyny ze Sieny oraz św. Jacka Odrowąża, który jest od wielu lat patronem tarnobrzeskich świeckich dominikanów. 

from: http://goscniedzielny.wiara.pl/zalaczniki/2009/03/22/1237756359/1237756380.pdf page 8

This entry was posted in 1. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s