Spotkanie z mitem (sumeryjskim)


 

 

Było deszczowo i dość burzliwie. :)

Bo ten stary sumeryjski mit sprawił, że wszyscy mieliśmy sporo do powiedzenia i to niekoniecznie o samej książce Olgi Tokarczuk, choć właściwie trudno powiedzieć konkretnie o czym.  O “Szatańskich wersetach” i o “Matrixie”, o islamie i innych religiach, o tym, co dzisiaj dzieje się z Kościołem – na Zachodzie i u nas, wiec i “moherom” sie oberwało przy okazji. Mocno zastanawialiśmy się nad wpływem tego mitu na późniejsze chrześcijaństwo, więc sporo było o Jezusie i o Miriam – ale tu też każdy z nas miał inny punkt widzenia.

Świat składa się z punktów widzenia, ja jestem jednym z nich.”

Nie było więc łatwo dyskutować, tym bardziej, że mamy w naszym gronie wymagającego dominikanina, który stara się przywoływać nas do filozoficzno-teologicznego porządku na kązdym kroku. Pytanie – na ile szperanie w takich starych mitach może być zagrożeniem dla naszej wiary? I jak to właściwie zaszufladkować?

Część naukowców krytycznych wobec kultu maryjnego uważa jednak, iż na pewnym etapie rozwoju chrześcijaństwa, ok. III wieku n.e., pogański kult Wielkiej Matki, Wiecznej Dziewicy i Królowej Niebios w jakiś sposób przerodził się w kult maryjny. Przesłanką za tym miałaby być jedność miejsca, a także np. fakt, że najstarsze hymny na cześć Inanny przypominają późniejsze pieśni adorujące Marię. Moja pani spogląda w słodkiej cudowności z nieba. Ludzie Sumeru paradują przed świętą Inanną. Pani Która Wstępuje na Niebiosa, Inanna, jest jaśniejąca. Potężna, majestatyczna, jaśniejąca, i wiecznie młoda — Tobie, Inanno, śpiewam! Interpretacji takiej zdecydowanie sprzeciwiają się teologowie katoliccy, popiera ją natomiast pewna część teologów i apologetów protestanckich. Według innych interpretacji, ustalenia efeskiego soboru miały być wynikiem potrzeby wyraźnego określenia różnicy między wierzeniami pogańskimi oraz rozmaitych sekt a wiarą Kościoła chrześcijańskiego i pełniły rolę normatywną wobec już rozwiniętego kultu. Według niektórych możliwe jest też, że kult maryjny rozwinął się jako chrześcijańska alternatywa dla kultu Wielkiej Matki, mająca wspomóc konwersję pogan. (Wikipedia)

A  TUTAJ jeszcze coś ciekawego:

Mity

Nowa seria wydawnicza “MITY” – reinterpretacja mitów i legend. Zakończenie projektu przewidziane jest na koniec 2036 roku.

Krakowski “Znak” jednocześnie z wydawnictwami z całego świata rozpoczyna publikację nowej serii MITY. Jest to wydarzenie bez precedensu w historii rynku wydawniczego – zarówno w Polsce, jak i na świecie. Jako pierwsza ukaże się KRÓTKA HISTORIA MITU Karen Armstrong. Dalsza kolejność ukazywania się książek zależy od poszczególnych wydawnictw. W serii “Znaku” druga w kolei będzie PENELOPIADA Margaret Atwood.

Do realizacji pomysłu reinterpretacji mitów i legend brytyjski wydawca Canongate – główny inicjator przedsięwzięcia – zaprosił najwybitniejszych autorów. Będą wśród nich: Toni Morrison, Isabel Allende, Zadie Smith, J.M. Coetzee, John Irving, Stephen King, Gabriel Garcia Marquez i Wiktor Pielewin. Każdy autor sam wybrał jakąś opowieść z mitologii greckiej, nordyckiej, azteckiej czy jakiejkolwiek innej i pisze na jej podstawie powieść. Premiera już 21 października 2005 w 31 krajach świata – poza Europą również m.in. w Kanadzie, Brazylii, Chinach, Japonii, Korei, Indiach i na Tajwanie. Brytyjski wydawca ma gotowy harmonogram do 2010 roku, ale udział kolejnych pisarzy wciąż jest sprawą otwartą. Każdy kraj uczestniczący w projekcie może zlecać swoim autorom napisanie książki z serii MITY. Znak zaproponował – jak dotąd – Oldze Tokarczuk, Jackowi Dukajowi i Pawłowi Huelle.

Pomysł serii powstał wiosną 1999 roku w wydawnictwie Canongate Books. Jego pomysłodawca Jamie Byng mówi:

“Premiera serii MITY to olbrzymie przedsięwzięcie, kulminacja czterech lat pracy, wysiłku i myśli. Ta prawdziwie herkulesowa praca, by to wszystko zespolić, stawała się coraz bardziej ekscytująca, w miarę jak zbliżaliśmy się do startu. Od początku pomysł był taki, by ściągnąć czołowych pisarzy z całego świata i zaprosić ich do opowiedzenia wybranych mitów w dowolny sposób. I tak swój udział zgłosili cudowni pisarze i trzydziestu trzech znakomitych wydawców. To, że tak wielu wydawców rozpocznie wydawanie serii w tym samym dniu, jest – o ile nam wiadomo – precedensem.”

Tytuły premierowe (na świecie): Karen Armstrong – KRÓTKA HISTORIA MITU, Margaret Atwood – PENELOPIADA, Jeanette Winterson – BRZEMIĘ, David Grossman – LION’S HONEY: THE MYTH OF SAMSON, Wiktor Pielewin – HEŁM GROZY.

Na przyszły rok w serii MITY “Znak” planuje publikację dwu kolejnych tomów. W styczniu 2006 roku ukaże się HEŁM GROZY Wiktora Pielewina, a w marcu – BRZEMIĘ Jeanette Winterson.

Książki Olgi Tokarczuk, Jacka Dukaja i Pawła Huelle przewidziane są na lata 2006 i 2007.

“Z tej trójki polskich autorów najjaśniej sprecyzowane plany ma Olga Tokarczuk, która jeszcze przed otrzymaniem naszej propozycji zaczęła pisać książkę jakby przeznaczoną do tej serii: współczesną wersję starego sumeryjskiego mitu, utrzymaną w tonacji mrocznej, feministycznej i techno – zapowiada się zatem bestsellerowo! Jacek Dukaj nie uchylił jeszcze rąbka tajemnicy, natomiast Paweł Huelle waha się pomiędzy opowieścią o wieży Babel a oscylującą na pograniczu mitu i antycznego kryminału historią tajemniczych morderstw dokonanych na synach Sokratesa” – mówił Jerzy Illg, redaktor naczelny Wydawnictwa “Znak”.

WYDAWCY SERII MITY: Argo (Czechy), Berlin Verlag (Niemcy), De Bezige Bij (Holandia), Bjartur (Islandia), Bonniers (Szwecja), Boreal (Kanada), Brilliance (World English Audio), Companhia das Letras (Brazylia), Canongate (Wielka Brytania), Cappelens (Norwegia), Concern Group Soyuz (Rosja), Flammarion (Francja), Geopoetika (Serbia), Great Falls/Chongqing (Chiny), Grove Atlantic/ Canongate US (USA), Ink House (Bułgaria), Janis Roze (Łotwa), Kadokawa (Japonia), Knopf Canada (Kanada), Locus (Tajwan), Mladinska Knjiga (Słowenia), Munhakdongne (Korea), Oceanida (Grecja), OM Publishing (Rosja), Penguin (Indie), Rizzoli (Włochy), Salamandra (Hiszpania), Slovart (Słowacja), Tammi (Finlandia), Text (Australia), Tiderne Skifter (Dania), Vukovic & Runjic (Chorwacja), Znak (Polska).

za: www.culture.pl

       

This entry was posted in S and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s